........... Το Δεντρόσπιτο της Fairelenas
    Κεντρική σελίδα *~*Μίλα μου*~* ΄Πόσο μα πόσο... Έριξα βροχή Έτσι έχω καταλάβει Ζωή σε σάς,χιχιχι..!! Κάτι τις και από εμένα Και ξαφνικά πιάνει βροχή Κανείς ποτέ δεν είδε Λίγο πριν ξημερώσει έγραψα.. Προσπάθησα Σε πορτοκαλί φόντο Τολμώ να γράψω

Νόστος , δρόμος , καρδιά (blog game)

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016

Και εκεί που σαχλαμάριζα και κοίταζα δεξιά και αριστερά νάσου το μηνυματάκι της Βιργινίτσας μου!!! τρέχα μου λέει στην "γειτονιά " παίζουμε . 

Ε είναι δυνατόν να μην παίξω και εγώ? Να με λοιπόν Smile κουρντίζω την μηχανή του χρόνου και ελάτε μαζί μου Smile

 Λέω να αρχίσω τρέχοντας ολοταχώς προς τα πίσω. 

Τι να πρώτο πω για τον δρόμο αυτό , ένα μονοπάτι που κανένας δεν θα ήθελε να πάρει όμως εγώ τόλμησα γιατί η καρδιά μου όπως είναι παιχνιδιάρα άρχισε να κάνει τα δικά της μια Κυριακή πρωί.

 Ένα ραντεβού που έγινε εντελώς στα τυφλά και Άτακτη όπως ήταν με πήγε κάπου που δεν μπορούσε παρά να τραυματιστεί ανεπανόρθωτα .

11822337_865560946864584_6356414624519767398_n.jpg

 Κάποτε όταν το έλεγα αυτό αναθεμάτιζα την ώρα και την στιγμή τώρα όμως ο Νόστος της στιγμής και μόνο με κάνει να χαμογελώ και να το ομολογώ ευθαρσός αν θές.

Ίσως γιατί πλέον δεν μπορώ να ξεκολλήσω αυτό το κομμάτι , έγινε σώμα μου , κατά δικό μου , ρέει στο ίδιο ποτάμι που κυλά το αίμα μου , δεν μπορώ να το απ αρνηθώ... δεν θέλω πλέον να το σκοτώσω , είναι καρδιά μου !!!! ένα παιδί που ζει μέσα μου και θα ζει για πάντα χωρίς να γεννηθεί ποτέ , χωρίς να κλάψει η να γελάσει .

 Εκεί θα είναι ολοζώντανο γιατί εγώ το επέλεξα . Με κάνει και χαμογελώ , με κάνει και κλαίω , και αυτός ο γλυκός λυγμός στο στήθος μου είναι το παραμύθι που θα του διηγούμαι μέχρι το τέλος της ζωής μου.

 Με είπαν τρελή , με είπαν δειλή , μου είπαν προχώρα παρακάτω δεν ήταν ποτέ δικές σου στιγμές , ακόμη και εκείνος μου το είπε , ξέχνα με Λενιώ , είχε δίκιο ....είχαν δίκιο αλλά δεν έμαθα ποτέ τον τρόπο....

Θα συνεχίσω να να περπατώ στο δρόμο της καρδιάς  με βροχή , με ήλιο με φεγγάρι με τον δικό μου Νόστο .

603944_271390739661930_1793764863_n.jpg


Έρικ και Κριστίν

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

19ος αιώνας. Ο Έρικ, ένας ιδιοφυής με παραμορφωμένο πρόσωπο μουσικός, ζει στις κατακόμβες της Όπερας των Παρισίων. 

Η Κριστίν είναι μία νεαρή σοπράνο και χορεύτρια, η οποία αναλαμβάνει μικρούς ρόλους στην Όπερα. Όταν όμως ο Έρικ την ερωτευτεί, η ζωή της θα αλλάξει.

 Ο ιδιοφυής μουσικός γοητευμένος από την αθωότητα και τη φωνή της νεαρής κοπέλας θα της διδάξει τα μυστικά της μουσικής, χωρίς ωστόσο να της αποκαλύπτει ποτέ το πρόσωπό του.

 Σκοπός του είναι να αναδείξει το ταλέντο της. Το ταλέντο του και η  τρυφερότητα του γοητεύουν την Κριστίν, η οποία τον αποκαλεί «Άγγελο της Μουσικής».

 Όταν πλέον εκείνη αναδεικνύεται ως πρώτη σοπράνο, ο Έρικ, το «Φάντασμα της Όπερας» , την οδηγεί  στο μέρος όπου ζει ξεδιπλώνοντάς της τα μυστικά της μουσικής, κομμάτια της ζωής του, αλλά και την επιθυμία του για μια λιγότερο επικριτική κοινωνία.

alt

Όμως η απόκοσμη παρουσία του και η ιδιόρρυθμη φύση του στρέφουν  την Κριστίν στην αγκαλιά ενός παιδικού φίλου της, του υποκόμη Ραούλ.

 Η εγκατάλειψή της πληγώνει και εξοργίζει τον Έρικ, ο οποίος ξεσπά ζηλόφθονα απέναντί της προκαλώντας το φόβο παράλληλα στο κοινό και τους καλλιτέχνες της Όπερας.

 Ο Έρικ δε θα καταφέρει να απεγκλωβιστεί από τα δεσμά της αγάπης του για τη νεαρή Κριστίν.

 Αυτή του η αγάπη δε θα μπορέσει να τον απελευθερώσει από την απομόνωση στην οποία τον έχει καταδικάσει η διαφορετικότητά του. 

Ωστόσο η Κριστίν δε θα ξεχάσει τον «άγγελο της μουσικής» και θα του επιστρέψει, όπως του είχε υποσχεθεί στην τελευταία τους θυελλώδη συνάντηση, το χρυσό δαχτυλίδι που κάποτε της χάρισε.


Ψέματα και άλλα πολλά.....

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

alt Προέλευση του Εθίμου

Τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.

Από τους Κέλτες

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες. Λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι Κέλτες, ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο "κώδικας δεοντολογίας" των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.


Από τη Γαλλία

Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και πιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16 αιώνα Μέχρι το1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η "1η Απριλίου". Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά  θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.

Το έθιμο στην Ελλάδα

Το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα.

Σύμφωνα με τον Έλληνα λαογράφο Λουκάτο το έθιμο αυτό αποτελεί ένα σκόπιμο "ξεγέλασμα των βλαπτικών δυνάμεων που θα εμπόδιζαν την όποια παραγωγή" όπως είναι η αρχή του μήνα τόσο για τον Μάρτιο, όσο και τον Απρίλιο υποχρεώνοντας πολλούς να λαμβάνουν διάφορα "αντίμετρα" (αλεξίκανα μέτρα). Επίσης και ο Έλληνας λαογράφος Γ. Μέγας συμφωνεί πως η πρωταπριλιάτικη "ψευδολογία" παραπλανά ελλοχεύουσες δυνάμεις του κακού, έτσι ώστε να θεωρείται από τον λαό ως σημαντικός όρος μαγνητικής ενέργειας (έλξης ή αποτροπής) για μια επικείμενη επιτυχία.

Περιστατικά

Τον προηγούμενο αιώνα, η τεχνολογία βοήθησε κάποιους να ξεγελάσουν χιλιάδες άτομα την ημέρα αυτή. Για παράδειγμα μια Αμερικάνικη εφημερίδα δημοσίευσε ένα άρθρο (στις αρχές του 20ού αιώνα), στο οποίο αναφερόταν ότι ο Τόμας Έντισον είχε εφεύρει μια μηχανή, η οποία μετέτρεπε το νερό σε κρασί. Οι μετοχές των εταιριών παρασκευής και διακίνησης οίνου, σημείωσαν κατακόρυφη πτώση στο χρηματιστήριο

Ένα άλλο παράδειγμα μεγάλης πρωταπριλιάτικης φάρσας, είναι αυτή του δικτύου BBC το 1957. Τότε προβλήθηκε από το δίκτυο αυτό ένα ρεπορτάζ, στο οποίο Ιταλοί  γεωργοί μάζευαν μακαρόνια  από τα δέντρα που υποτίθεται ότι τα παράγουν. Παρόμοια ρεπορτάζ συνεχίζονται όμως μέχρι και σήμερα σχεδόν από το σύνολο των ΜΜΕ που τις περισσότερες φορές αγγίζουν σημαντικά θέματα οικονομίας, διασκέδασης, κ.λπ.

11041770_803124413107329_9151296597043349150_n.jpg


Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016

Ο ύπνος δεν με παίρνει να ηρεμήσουν λιγάκι οι σκέψεις μου . 

Όλο λέω άντε θα κάνω και αυτό το τσιγάρο και όλο ανάβω και άλλο . Η αλήθεια είναι πως αυτή η ώρα μου αρέσει , είναι όλα τόσο ήσυχα .

 Πριν καθίσω να γράψω βγήκα για λίγο στο μπαλκόνι , και όμως παρότι είμαι σε πόλη οι μυρωδιές από τις νεραντζιές του δρόμου με ταξίδεψαν πάλι . 

Έκανα μια κίνηση λες και ήθελα να διώξω κάτι που με ενοχλούσε στο πρόσωπο και μπήκα μέσα. Τελικά δεν είναι το ίδιο να γράφεις σε ένα ημερολόγιο με το να φτιάχνεις αναρτήσεις στο blog .

Λες όλο και κάποιος θα διαβάσει τις σκέψεις μου , θα το μοιραστώ με κάποιο τρόπο βρε αδελφέ. Έτσι νάμε εδώ , στο δεντρόσπιτό μου !!!

 Αχ τι όμορφα που θα ήταν να είναι αληθινό , να ανέβαινα επάνω και να κούρνιαζα όταν δεν θα χρειαζόταν να το παίζω δυνατή.

 Να αγκάλιαζα τα γόνατά μου και να έμενα εκεί κουλουριασμένη ,να κοίταζα μέσα από τα μαλλιά μου και με το ένα μάτι ανοιχτό πέρα στο δάσος μήπως φανεί καμιά νεράιδα , μήπως ακούσω το άλογο του ιππότη μου , μήπως κάτι άλλαζε στον παραμυθόκοσμό μου. 

Καμιά φορά κάνω σαν παιδί , γελάω σαν παιδί , ονειρεύομαι σαν παιδί , ίσως γι΄αυτό οι μεγάλοι δεν μπορούν εύκολα να καταλάβουν το σκεπτικό μου .

 Δεν μπορώ να είμαι κάθετη σε κάποια πράγματα που βλέπω γύρο μου , δεν μπορώ να ισοπεδώνω την ανθρωπιά μου , φοβάμαι και προβληματίζομαι .

 Να συμφωνήσω π.χ πως δεν πρέπει να έχουμε τόσους μετανάστες γιατί για κάποιους λόγους γίνονται όλα αυτά , γιατί θα μας σφάξουν γιατί γιατί , ωραία,μα πως να βλέπω παιδάκια έτσι στο δρόμο....

Τι λόγο θα δώσω στον Θεό αν αρχίζω και τους βρίζω? ποια είναι η αλήθεια και ποιός ο κακός λύκος σε αυτή την ιστορία?

 Δεν ξέρω δεν ξέρω , ίσως να πάρω τις απαντήσεις μου με τον καιρό , μήπως αν τους βρίζω θα γίνει κάτι? δεν ξέρω δεν ξέρω , ούφ Sad  Η πλάκα είναι πως δεν έχει καθόλου πλάκα η όλη κατάσταση.

Άντε ας κάνω άλλο ένα τσιγάρο σαν κακό κορίτσι που είμαι , τα καλά κορίτσια δεν καπνίζουν , χεχεχε...!!! 

Κάτι άλλο που παρατηρώ είναι τους ανθρώπους , πάντα τους παρατηρούσα , έψαχνα να βρω τις διαφορές που έχουμε σαν όντα αυτής της γής . 

Ψάχνω να βρω ότι καλό να το υιοθετήσω και ότι κακό να το συγκρίνω με τις δικές μου μαλακίες . 

Αλλά τελικά είμαστε όλοι τόσο μα τόσο μικροί που μερικές φορές γελώ με τις αντιδράσεις και τις υπεροψίες ακόμη και με την κλάψα που ζωγραφίζουμε την ζωή μας.

Εγώ πάντως ένα θα πω ακόμη και θα καληνυχτίσω : Αν μπορούσα να ξεγυμνώσω τις ψυχές μερικών ανθρώπων το μόνο σίγουρο είναι πως θα τους λυπόμουν , πιστεύω πως θα έβλεπα τόσο φόβο, ανασφάλεια και τόσα απωθημένα που θα τους έκανα μια μεγάλη αγκαλιά έστω και αν αυτό με σκότωνε .

 Γιατί ίσως και να μη πρέπει , ίσως να με πούνε αγαπισιολόγα η νεοεποχήτησα δεν με νοιάζει πραγματικά , αλλά αγαπώ τους ανθρώπους.

 Βλέπω μέσα στα μάτια τους αυτό που θέλουν καλά να κρύψουν , ναι σίγουρα δεν πρέπει , είναι επικίνδυνο όμως Εκείνος γι΄αυτό δεν γεννήθηκε? γι΄αυτό δεν σταυρώθηκε? γιατί πολύ μας αγάπησε .

Καληνύχτα σας!!!!! Smile

11822337_865560946864584_6356414624519767398_n.jpg


Προσωπική υπόθεση....

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2016

Αν δεν κτυπούσαν τα κύματα εκείνους τους βράχους στ' ακροθαλάσσι, δε θα καμάρωνες το σχήμα τους. 


Έτσι δεν είναι; 
Στοιχίζει ακριβά η πείρα αγόρι μου.


Στοιχίζει πανάκριβα η πείρα της ψυχής.. 


Γιατί η Σοφία του μυαλού είναι άλλο πράγμα.
Την αποκτά κανείς με την γνώση.

alt


Τούτη ΄δω που σου λεω,η Σοφία της ψυχής,αποκτιέται μόνο με πόνο.
Κάποιες στιγμές αναρωτιέμαι αν αξίζει τον κόπο,δεν ξέρω.. 


Κάποτε πίστεψα κι εγώ όπως πολλοί άλλοι,πως θα ΄φτιαχνα απ΄την αρχή τον κόσμο. 


Τα ΄δωσα όλα,δεν κράτησα ουτ΄ενα ψίχουλο για τον εαυτο μου.

Γιατί έτσι ειμ΄εγω,πανάθεμα με! 

Η αδειάζω το ποτήρι μου,η δεν το λερώνω καθόλου!

alt


Δεν έγινε τίποτα..
Και ξέρεις ποιο είναι το παράξενο;
Δεν αισθάνομαι χαμένος. Προδομένος.. 


Προσωπική υπόθεση φίλε,η δικαίωση.
Καθένας χαράσσει με το σουγιαδακι του ένα σήμα στο δέντρο της ζωής.
Είναι μερικοί, που χαράσσοντας αυτό το σήμα, τους ξεφεύγει το μαχαίρι και πληγώνονται.


alt

Είναι γιατί ήταν πολύ παθιασμένοι εκείνη την στιγμή.
Ει ναι γιατί τρέμανε τα χέρια τους από τα πολλά όνειρα.
Είναι γιατί τα μάτια τους είχανε θαμπώσει από την ομορφιά του κόσμου.
Δεν έπαψε η γη να γυρίζει, ε; 


Α.Παπαδακη


Θα με μισήσω άν......

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Ήτα όμορφα εκείνο το βράδυ όμως ψυχή μου.....έχω μισή καρδιά....
12196280_1708399452631869_6884493415941512750_n.jpg
Θα με μισήσω αν εγώ
είμαι τ' αγκάθια στο σταυρό
Που σε κάνει να υποφέρεις

Μη ρωτάς αν σ' αγαπώ
Πάλι ψέματα θα πω
Δε σου αξίζει και το ξέρεις

Μα καρδιά μου, όλα
Κάνουν τον κύκλο τους
Και τώρα κλείνει ο δικός μας

Ναι ψυχή μου, όλα
Φτάνουν στο τέλος τους
Κάποια στιγμή

Σε αφήνω να πετάξεις
Φύγε μακριά
Δε μπορώ πια να σε βλέπω
Μεσ΄τα δάκρυα

Μ' ένα φιλί στο στόμα
Το αντίο λέμε ακόμα

Με άλλον τρόπο
Τώρα θα σ' αγαπώ

Πέφτει βροχή στο χώμα
κι είμαι η ζωή σου ακόμα

Μα δεν αντέχω σ΄ενα ψέμα να ζω
Δε μπορώ να σ΄αγαπαω
Με μισή καρδιά

Είναι καλύτερα για μας
Γιατί τα βράδια που πονάς
η ενοχή μου με πεθαίνει

Μη σκεφτείς ούτε στιγμή
Ότι έφταιξες εσύ
Γι' αυτό που μας συμβαίνει

Γιατί καρδιά μου, όλα
Κάνουν τον κύκλο τους

Και τώρα κλείνει ο δικός μας
Ναι ψυχή μου, όλα
Φτάνουν στο τέλος τους
Κάποια στιγμή



Μιά φορά σε ένα δείπνο...

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

Μια φορά και έναν καιρό ένας πλούσιος άρχοντας μιας περιοχής κάλεσε κόσμο σε ένα μεγάλο δείπνο στο σπίτι του . Όλοι λοιπόν έβαλαν τα καλά τους , στολίστηκαν και έφτασαν στο σπίτι καμαρωτοί καμαρωτοί .

Άρχισαν λοιπόν να διαλέγουν σε ποια θέση θα κάτσουν στο τραπέζι κοντά στον άρχοντα , να φαίνονται πιο επιφανής ο ένας από τον άλλον. 

Ματαιοδοξία θα το πούμε κυριλέ , ψώνάρες θα τους πω εγώ , χεχεχε...!!!! έτσι λοιπόν γινόταν ο κακός χαμός .

Έλα όμως που δεν καταλάβαιναν πως αυτό που έκαναν λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο γιατί μόνο ο άρχοντας του σπιτιού θα έβαζε τον καθένα εκεί που έπρεπε και πόσο μα πόσο μεγάλη θα ήταν η ντροπή εκείνου που θα σηκωνόταν από την προνομιούχα θέση για να πάει στην τελευταία και πόση χαρά και αξιοπρέπεια για εκείνον που ενώ κάθισε στην τελευταία  θέση τον κάλεσε ο άρχοντας να καθίσει δίπλα του.

Άρα λοιπόν και εδώ η ταπεινοφροσύνη και ο σεβασμός στον εαυτό μας βραβεύετε και επάξια.

Κατεβείτε λοιπόν από τα καλάμια και μην θεωρείτε τους εαυτούς σας κάτι το ιδιαίτερο γιατί κάποιος ίσως σας αποδείξει άμεσα η εν καιρό την πραγματική σας θέση Wink 

Αυτή λοιπόν η ιστοριούλα που μας δείχνει με ένα απλό παράδειγμα πως πρέπει να μην είμαστε ψωνάρες είναι από μια παραβολή του Χριστού , τόσο απλή και με τόσο μεγάλη σημασία για ανθρώπους που θέλουν να είναι πραγματικά επιφανείς .

Κατά Λουκά Ευαγγέλιο Κεφάλαιο 14 παράγραφος από 7 έως 11

" Και επειδή όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί,και όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του , θα υψωθεί "

Ρίξτε μια ματιά , η Αγία Γραφή είναι ένα βιβλίο γεμάτο εκπλήξεις Wink πιστέψτε με.

1607107_360718734096437_3731882485838847607_n.jpg


Ναι, υπάρχουν...

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

10262032_878424545507726_709694468147531412_n.jpgΕίναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, σκέτα αερικά. Δεν μπορείς να τις πιάσεις. Δεν μπορείς να τις αγγίξεις.

 Φοβάσαι μην τυχόν και σπάσεις τα φτερά τους. 

Είναι αυτές οι γυναίκες που δεν προσπάθησαν ποτέ να γίνουν αντράκια. Δεν τον θέλουν τον τίτλο, δεν τον γουστάρουν. 

Ξέρουν καλά τι θα πει γυναίκα. Ξέρουν καλά την ομορφιά, τον πόνο και την σιωπή που κρύβει η ουσία τους. Δεν ψάχνουν να ευνουχίσουν, δεν θέλουν να γκρεμίσουν. 

Ξέρουν να χτίζουν. Ζωές, βάθρα, σπίτια. Ξέρουν και να γκρεμίζουν μα επιλέγουν να μην το κάνουν. Όταν νιώσουν πως θέλουν να κάνουν την ζημιά, ρίχνουν μια ματιά, σκάνε ένα χαμόγελο και κλείνουν την πόρτα πίσω τους. 

Είναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, που δεν χωράνε υποκοριστικά μέσα τους, παρά μόνο ένα κι αυτό θα το καταλάβεις μόλις τους το πεις. Δεν μπορείς να τις πεις γυναικάκια ή γυναικούλες. 

Δεν είναι. Θα σε ακούσουν, θα σου δώσουν όχι από το περίσσευμά τους, αλλά από το έλλειμά τους. Δεν θα περιμένουν ποτέ να τους περισσεύει τίποτα για να στο δώσουν. 

Ούτε ψυχή, ούτε αγάπη, ούτε λεφτά. Κι όμως ρε φίλε, από αυτό που τους λείπει, από εκείνο είναι πλούσιες. Είναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, που τις μάχες που έδωσαν δεν θα τις μάθεις ποτέ.

 Κι όσες φορές τις γκρέμισε η μοίρα τους, εκείνες στάθηκαν για λίγο χάμω, πήραν ανάσες, έγλειψαν τις πληγές τους, κοίταξαν στα μάτια και σηκώθηκαν ξανά.

 Γιατί αυτή είναι η διαφορά τους από το σωρό. Δεν χωράνε σε γενικεύσεις και κατηγορίες. Δεν είναι αναμάρτητες κι αλάθητες. Μην τις ψάχνεις μέσα σε φωτοστάφανα και λευκά σύννεφα. 

Δεν θα τις βρεις εκεί. Δεν είναι εκεί. Για να πετάξουν ψηλά, σύρθηκαν πολλές φορές στην λάσπη. Την άγγιξαν. Τις λέρωσε, αλλά δεν λέρωσε το μέσα τους. Μην τις ψάχνεις μέσα σε αγγέλους και αγίους. 

Ούτε εκεί θα τις βρεις. Το μέσα τους το κράτησαν καλά φυλαγμένο. Είναι γυναίκες που περνάνε από δίπλα σου σαν αέρας. Είναι γυναίκες που την μοναξιά την επέλεξαν γιατί δεν τους αρέσει να ψωνίζουν από τα φτηνά καλάθια.

 Τίποτα φτηνό δεν θα βρεις μέσα τους. Δεν αγαπάνε τις εκπτώσεις στους ανθρώπους. Δεν θέλουν να συμβιβάσουν το θέλω τους. Είναι που λες, αυτές οι γυναίκες που τις κόρες τους τις μεγαλώνουν για να γίνουν γυναίκες και τους γιούς τους αρσενικά. 

Είναι οι γυναίκες που δεν θα μπορέσεις ποτέ να αγοράσεις με καμιά πιστωτική και με κανένα πορτοφόλι. Δεν τις αφορά καν το θέμα. 

Είναι ρε φίλε εκείνες οι γυναίκες που δεν τις έχεις, τις κατακτάς. Δεν έρχονται να σου παραδοθούν, τις κερδίζεις. Είναι εκείνες που θα γίνουν η ασπίδα σου και η ασφάλειά σου.

 Είναι εκείνες φίλε οι γυναίκες που θα νιώσεις την αύρα τους, πριν νιώσεις εκείνες. Είναι εκείνες που ο ήχος τους, είναι βαρύ ζεϊμπέκικο. Και δεν θα τις δεις ποτέ να το χορεύουν. Δεν έχουν τίποτα εύκολο γι'αυτό και δεν δίνουν τίποτα εύκολα. 

Είναι εκείνες που θα ξέρουν πάντα την αλήθεια και θα σου δίνουν το χώρο και το χρόνο και την δύναμη να φύγεις μακριά τους για να ξέρουν πως το να μένεις, είναι επιλογή σου κι όχι ανάγκη.

 Είναι τέλος, εκείνες που δεν θα φοβηθούν ποτέ να γίνουν παλιάτσοι και να τσαλακωθούν μπροστά σου. Δεν θα γίνουν ποτέ το χώμα να πατήσεις, αλλά θα στέκονται μισό βήμα πίσω σου για να σε βοηθήσουν να σηκωθείς όταν πέσεις.

 Δεν διστάζουν να μοιράσουν την καρδιά τους αλλά δύσκολα θα σου ανοίξουν την ψυχή τους. Δεν θα τις δεις ποτέ να κρύβουν τα δάκρυά τους. 

Δεν προσποιούνται τις αγέρωχες και τις ατάραχες. Δεν θα φορέσουν τον μανδύα της αξιοπρέπειας για να το παίξουν υπεράνω. Ότι κάνουν, το κάνουν πολύ και απόλυτα. 

Αγαπάνε πολύ, ερωτεύονται πολύ, κρατάνε τα σημάδια από το παρελθόν και πάνω τους ζωγραφίζουν το μέλλον. Περπατάνε από το σαλόνι στο λιμάνι και πίσω και ανήκουν όπου κι αν τις τοποθετήσεις απλά γιατί έχουν μέσα τους τα πάντα.

 Είναι εκείνες που δεν θα σου ζητήσουν ποτέ τίποτα. Είναι εκείνες οι γυναίκες που έπαιξαν πολλές φορές στα ζάρια τα αισθήματα και την ζωή τους. Και τα επέτρεψαν όλα.

10646995_766908036681869_3965140533658210116_n.jpg

 Όλα, εκτός από το να ανήκουν. Γιατί ήξεραν καλά, πως αν σου ανήκουν, δεν θα υπάρχει επιστροφή. Ανήκουν μια φορά. Μόνο. Ακόμα και τότε όμως αν νιώσουν πως ο αέρας τους σε βαραίνει ... θα ανοίξουν τα φτερά τους να πετάξουν ψηλά.

 Κι ας τσούζουν τα δάκρυα στα μάτια. Και τότε, το μόνο που σου μένει, είναι να εύχεσαι, ο επόμενος αέρας, να σου φέρει ένα τέτοιο αερικό στα χέρια σου.

 
Σοφία Παπαηλιάδου.


Να πως έγινα...τρελός

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016

Με ρώτησες πώς έγινα τρελός. Να πώς:
Μιαν αυγή, καιρό πολύ πριν γεννηθούνε άμετροι θεοί, ξύπνησα από ένα λήθαργο κι είδα πως μου είχαν κλέψει όλες τις μάσκες μου -τις εφτά μάσκες που είχα δημιουργήσει κι είχα φορέσει σ' εφτά ζωές.

MASKA-DIPROSVPOS.jpg


΄Ετρεξα τότε ακάλυπτος στους κοσμοπλημμυρισμένους δρόμους φωνάζοντας: "Κλέφτες, κλέφτες, καταραμένοι κλέφτες!"
Πολλοί άντρες και γυναίκες με περιγέλασαν, κι άλλοι έτρεξαν φοβισμένοι στα σπίτια τους.
Σαν έφτασα στην αγορά, ένας νέος πάνω από μια στέγη φώναξε:


"Είναι τρελός!". Σήκωσα το κεφάλι για να τον δω. 

Τότε, για πρώτη φορά, ο ήλιος φίλησε το γυμνό πρόσωπό μου και η ψυχή μου γέμισε αγάπη για τον ήλιο, κι απ΄τη στιγμή εκείνη δεν ήθελα πια τις μάσκες μου. 

Και εκστασιασμένος φώναξα: " Ευλογημένοι, ευλογημένοι εκείνοι που έκλεψαν τις μάσκες μου!"

12813970_10153761690785589_8829140500173723685_n.jpg


΄Ετσι έγινα τρελός.
Και μέσα στην τρέλα μου βρήκα και τα δυο: λευτεριά και σιγουριά. Τη λευτεριά της μοναξιάς και τη σιγουριά πως δεν με καταλαβαίνουν. Γιατί αυτοί που μας καταλαβαίνουν κάτι υποδουλώνουν μέσα μας.. 


Αλλά, ας μην είμαι και τόσο περήφανος για τη σιγουριά μου. Κι ένας κλέφτης ακόμα, όταν είναι φυλακισμένος, είναι προφυλαγμένος από έναν άλλον κλέφτη.

"Ο ΤΡΕΛΟΣ" 

Του Χάλιλ Γκίμπράν


Εχθρός η μήπως φίλος?

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Έχουμε σκεφτεί καμιά φορά πως αυτό που φοβόμαστε μπορεί να είναι και ο καλύτερός μας φίλος? Θα ήθελα την γνώμη σας πάνω σε αυτό .

 Είναι καλό να φοβόμαστε η αυτό μας καθηλώνει στο να μην κάνουμε κάτι που πρέπει η θέλουμε να κάνουμε ?

 Δεν μιλώ για τις ψυχολογικές φοβίες αλλά απλά τον διαισθητικό ίσως φόβο που καμιά φορά μας φαίνεται και πρωτόγνωρος.

Μήπως να δω τον φόβο σαν φίλο τελικά? μήπως τα δοντάκια του δεν είναι για μένα αλλά για κάτι που πραγματικά πρέπει να φοβάμαι?

11238965_446992532124667_7490832556231898195_n.jpg


Λύκε..λύκε είσαι εδώ?

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

Ένας λύκος, ήθελε να φάει κάτι προβατάκια. 
Δεν μπορούσε όμως να το καταφέρει, γιατί τα πρόβατα και τα προβατάκια τα φύλαγαν ο βοσκός κι ο σκύλος του. 
Σκέφτηκε, σκέφτηκε ο λύκος και βρήκε και τι θα 'κανε
2.jpg


«Θα ντυθώ βοσκός!» είπε μέσα του.

Πραγματικά, βρήκε μια φορεσιά βοσκού και τη φόρεσε, βρήκε και μια γκλίτσα για να στηρίζει πάνω τα μπροστινά του πόδια, όπως έβλεπε και το βοσκό να στηρίζει τα χέρια του, και πήγε κοντά στο κοπάδι.
 Ήταν μεσημέρι, έκανε ζέστη πολλή και το κοπάδι κοιμόταν στον ίσκιο μιας μεγάλης και φουντωτής καρυδιάς. Κοιμόταν τα πρόβατα, κοιμόταν και τα προβατάκια, κοιμόταν ο βοσκός, κοιμόταν κι ο σκύλος. 
Να πέσει μέσα στο κοπάδι και να αρχίσει να τρώει τα προβατάκια ο λύκος, ούτε που το αποφάσιζε. Έπρεπε να τα τραβήξει πιο πέρα, μακριά από τα πρόβατα, το σκύλο και το βοσκό και να τα φάει με την ησυχία του. Αλλά πώς να κάνει να τα τραβήξει πιο πέρα; 
Σκέφτηκε, σκέφτηκε ο λύκος και βρήκε τι θα 'κανε.

«Θα τα φωνάξω, όπως τα φωνάζει ο βοσκός!»

Και άνοιξε το στόμα του για να φωνάξει τα προβατάκια. Ούρλιαξε σα λύκος που ήταν.
 Ξύπνησαν τα προβατάκια και τα πρόβατα φοβισμένα, ξύπνησαν και ο βοσκός κι ο σκύλος. Ο βοσκός πήρε τη γκλίτσα του κι ο σκύλος πήδησε πάνω στο λύκο και τον άρχισε από το λαιμό.
 Έτρεξε κι ο βοσκός κι άρχισε να χτυπάει με τη γκλίτσα του το λύκο στο κεφάλι και τον χτύπησε τόσο δυνατά και τόσο πολύ, που τον σκότωσε ... Sad αυτό δεν μου άρεσε 

Κι έτσι ο λύκος δε μπόρεσε να γίνει βοσκός, όπως δεν μπορεί κανείς να γίνει τίποτε άλλο από κείνο που είναι.

wolf_in_sheeps_clothing-e1389035944299.jpg



Η τελευταία εκδρομή....

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

Και ήτανε που λέτε μια μέρα όπως την ήθελα Smile

Ψιλόβροχο , συννεφιά και ζεστό καφεδάκι στο χέρι .

 Μπήκαμε στο αυτοκίνητο χωρίς προορισμό , θέλαμε να πούμε πολλά αλλά χωρίς να μιλάμε , περιμέναμε να μας ψιθυρίσει η φύση κάτι στο αυτί , κάτι που να μας κάνει να αγκαλιαστούμε σφιχτά σαν να ήταν η τελευταία φορά και πραγματικά ήταν .

Πως να μην ήταν όταν μέσα εκεί στην ομίχλη μόνο αυτό δεν ήθελα η τρελή , τρελή για δέσιμο , δεν εξηγείται διαφορετικά , δυο μάτια βουρκωμένα , δυο χέρια που έτρεμαν , μια βραχνή φωνή που με ρώταγε " γιατί " και εγώ αδυσώπητη.

Καλύτερα έτσι και δεν θα παραπονεθώ ποτέ ξανά , ο Θεός μου δίνει και εγώ τα ισοπεδώνω όλα τελικά .

Έτσει νιώθω μερικές φορές , αχάρηστη...

DSC_0129 1.JPG

Θα αφήσω την διαδρομή να μιλήσει , έτσι σιωπηλά , έτσι όπως ήταν εκείνη την ημέρα .

 Μου λείπει Sad αλλά καλύτερα να μου λείπει παρά να είναι εδώ και να λείπω εγώ .

DSC_0128 1.JPG

Όπως ο φοίνικας δεν αλλάζει σχήμα όταν καθρεφτίζεται στα νερά της βροχής έτσι και εγώ Smile

 δεν μπορώ να εγκλωβίζομαι σε μια εικόνα που δεν είμαι εγώ , δεν μπορώ να υποχωρώ γιατί πρέπει , δεν μπορώ και ας είναι λάθος.

DSC_0142 1.JPG
Η θάλασσα με έφτασε στην απόλυτη μοναξιά και ας ήταν δίπλα μου , πόσο άδικο , τα μάτια του χάθηκαν μέσα της και όμως ένιωθα πως ήταν καρφωμένα επάνω μου , το άγγιγμα στα μαλλιά μου ήταν αμήχανο , ίσως γιατί ήξερε πως ήταν η τελευταία φορά
DSC_0137 1.JPG
Μια εικόνα χίλιες λέξεις , έτσι , όπως εκείνη τη μέρα .  
Πως να πω λέξη βλέποντας αυτόν τον ουρανό, αυτόν τον Σταυρό.

DSC_0132 1.JPG


Μια νύμφη του δάσους

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

Υπάρχουν πολλές ιστορίες για το τριαντάφυλλο.

10906188_765418980202194_2609739312258301198_n.jpg

 Στην Ελληνική μυθολογία το τριαντάφυλλο δημιουργήθηκε από την θεά των λουλουδιών και της βλάστησης την Χλωρίδα.

 Αυτή μια μέρα βρήκε το άψυχο σώμα μιας νύμφης στο δάσος και το μεταμόρφωσε σε λουλούδι.

 Κάλεσε τότε την Αφροδίτη τη θεά της αγάπης και το Διόνυσο το θεό του κρασιού.

 Η Αφροδίτη χάρισε στο λουλούδι ομορφιά και ο Διόνυσος πρόσθεσε νέκταρ για να του δώσει γλυκιά ευωδιά.

 Ο Ζέφυρος ο θεός του ανέμου φύσηξε μακριά τα σύννεφα και έτσι ο Απόλλωνας ο θεός του Ήλιου μπόρεσε να λάμψει και να κάνει το λουλούδι να ανθίσει.

 Έτσι το τριαντάφυλλο δημιουργήθηκε και στέφθηκε "Βασιλιάς των λουλουδιών".


Το τσίμπημα του Σκορπιού

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016

Μια μέρα ένας άνθρωπος καθόταν  στις όχθες ενός ρέματος, είδε ένα σκορπιό που είχε πέσει μέσα στο νερό και αποφάσισε να τον σώσει.

Όταν τον έπιασε, ο σκορπιός τον τσίμπησε.

Εξ αιτίας του πόνου τον  άφησε πάλι τον σκορπιό ο οποίος έπεσε πάλι μέσα στο νερό.

Προσπάθησε πάλι να τον βγάλει από το νερό αλλά ο σκορπιός τον τσίμπησε ξανά.

Ένας άλλος που ήταν εκεί τον πλησίασε και τον ρώτησε:

«Με συγχωρείτε αλλά  κάθε φορά που προσπαθείτε να σώσετε τον σκορπιό, εκείνος σας τσιμπάει, γιατί συνεχίζετε;»

Τότε εκείνος απάντησε:

«Η φύση του σκορπιού είναι να τσιμπάει αλλά αυτό δεν θα αλλάξει την δική μου εις το να βοηθήσω.»

095b50b2d3b74bb51d90d91753a1f697_XL.jpg

Πήρε, λοιπόν ένα φύλλο και έβγαλε έξω τον σκορπιό από το νερό και έτσι του έσωσε την ζωή ...στην συνέχεια γύρισε προς τον άλλον και του είπε:

«Μην αλλάξεις ποτέ την φύση σου εάν κάποιος σου κάνει κακό, απλά πάρε προφυλάξεις. Οι άνθρωποι είναι σχεδόν πάντα αχάριστοι για τα οφέλη που τους προσφέρετε, αλλά αυτός δεν είναι λόγος για να σταματήσετε να κάνετε το καλό, ούτε να εγκαταλείψετε την αγάπη που έχετε μέσα σας. Οι μεν επιδιώκουν την ευτυχία, οι δε την δημιουργούν.

Να ανησυχείς περισσότερο για την δική σου συνείδηση παρά για την υπόληψη σου.

Γιατί η συνείδηση δείχνει εκείνο που είσαι και η υπόληψη δείχνει εκείνο που οι άλλοι σκέφτονται για σένα.

Όταν η ζωή σου παρουσιάζει χίλιους λόγους για να κλάψεις, εσύ δείξε πως έχεις χίλιους λόγους για να γελάσεις.»

by Αντικλείδι 


Φυλλίς και Δημοφών

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

Αμυγδαλιά-Μυγδαλιά

DSCN8406.JPG


Η ελληνική μυθολογία μας μιλά για μια όμορφη  πριγκίπισσα που ονομαζόταν Φυλλίς, και που ήταν θυγατέρα ενός βασιλιά της  Θράκης.
 Αυτή ερωτεύτηκε τον γιο του Θησέα τον Δημοφώντα. 


Ο νέος αυτός  βρέθηκε στα μέρη της καθώς επέστρεφε με το καράβι του από την Τροία και ο  βασιλιάς του έδωσε ένα μέρος του βασιλείου του και την θυγατέρα του για  γυναίκα.
 
Μετά από κάποιο διάστημα ο Δημοφών νοστάλγησε την πατρίδα του  την Αθήνα τόσο πολύ που ζήτησε να πάει εκεί για λίγο διάστημα. 


Η Φυλλίς  συμφώνησε αφού της υποσχέθηκε ότι θα γύριζε πίσω σύντομα και έτσι εκείνος  μπήκε στο καράβι του και απέπλευσε.
 Έμεινε εγκαταλειμμένη  περιμένοντας τον εκλεκτό της καρδιάς της, στον τόπο της τελετής του γάμου της. 


 Περίμενε για χρόνια την επιστροφή του, αλλά τελικά πέθανε από  μαρασμό.


 Οι θεοί, από οίκτο, μεταμόρφωσαν την Φυλλίδα σε δέντρο, σε  αμυγδαλιά, η οποία έγινε σύμβολο της ελπίδας.


 Όταν ο περιπλανώμενος, γεμάτος  τύψεις, Δημοφών επέστρεψε, βρήκε τη Φυλλίδα σαν ένα γυμνό δέντρο χωρίς  φύλλα και άνθη.

 Απελπισμένος αγκάλιασε το δέντρο, το οποίο ξαφνικά  πλημμύρισε από λουλούδια, δείχνοντας ότι η αγάπη δεν μπορεί να νικηθεί από το  θάνατο.

Και επίσης η Αμυγδαλιά είναι σύμβολο ελπίδας πως πάντα θα έρχετε η Άνοιξη !!!! και στην γη αλλά και στις καρδιές μας Smile



Εικασία και όλα στο κόκκινο

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

Εικάζω θα πει υποθέτω πως κάπως έτσι είναι τα πράγματα , η εικόνα σε μια άλλη εκδοχή της εικόνας  , έτσι λοιπόν η ζωγραφική όπως και η γλυπτική , η κεραμική και γενικώς ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε με τα χέρια μας βλέποντας κάτι προσπαθώντας να φτιάξουμε μια εικόνα λέγετε εικαστική τέχνη .


Βέβαια τώρα δεν θα γράψω για την εικαστική τέχνη αλλά την εικαστική συμπεριφορά , ναι ναι , αυτό είναι δική μου έμπνευση , εικαστική συμπεριφορά αυτή που σε κάνει να εικάζεις και να μην φτάνεις , χεχεχεχε...!!!! εγώ πάντως όσο εικάζω τόσο φτιάχνομαι που λένε στην καθομιλουμένη , γιατί δεν με αγγίζει τίποτα .


Δεν έχω δουλειά ? εγώ θα πάρω την εικασία μου θα την φορέσω και ούπς αμέσως βρίσκομαι με δουλειά , και κάνω και το κουμάντο μου , αν σας πω τώρα ότι μέσα σε λίγες μέρες κάτι θα γίνει και θα βρω όντως δουλειά τι σας λέει?


Άλλο παράδειγμα εγώ και η απογοήτευσή μου σε αισθηματικά θέματα , μαύρη πλερέζα στην αρχή , δάκρυ πικρό και ποτό , δώσε τραγουδάκια και μελαγχολία 

και ξαφνικά ...τσούπ η κυρά εικασία μου κάνει τζαααααα , αμέσως όλα είναι διαφορετικά , έχω ξεπεράσει το θέμα , μπανιέρα και αφρόλουτρο μέχρι επάνω ντούμπι ντούμπι ντούυυυ  και έτοιμη για έξοδο στην τρίχα , ε μέσα σε λίγες μέρες γίνομαι ανάρπαστη Wink

Σιγά   λέω βρε παιδιά ένας ένας δεν είμαι και για χόρταση χεχεχεχε....!!!!


Τελικά αυτή η εικασία είναι πολύ χρήσιμη πιστέψτε με , γιατί αν μπορείς να δεις τον εαυτό σου την εικόνα σου όπως είναι την ώρα της μαυρίλας και πεις χμμμμμ για να με δω και αλλιώς πως θα είμαι? τότε όλα γυρίζουν τούμπα , σας το υπογράφω .


Πω πω πω τι έγραψα πάλι η γυναίκα? εικάζω πως κάπου μέσα σας την έχετε και εσείς , λίγη φαντασία χρειάζεται , που σημαίνει και αισιοδοξία , που σημαίνει πως εντάξει τον κλάψαμε τον μακαρίτη πάμε για άλλα , που σημαίνει πως έχασα την δουλειά μου αλλά σύντομα θα βρω άλλη, την βλέπω , την έχω εικόνα που γίνεται πραγματικότητα σε λίγο καιρό.


Αισιοδοξία , πίστη στον Θεό πως θα μας βοηθήσει και φτιάξτε τον εαυτό σας μια όμορφη εικόνα στο μυαλό και στην κάθε μέρα Smile

Και μια που μιλήσαμε για εικαστικά σας παρουσιάζω μερικά από τα σκίτσα μου , δεν είναι τίποτα σπουδαίο αλλά αγαπώ πολύ να κάνω αυτό το παιχνιδάκι με το μολύβι και το μπλόκ μου Smile α ναι , και με την γόμα μου , χεχεχε...!!!!

DSC_0050_1.JPG

DSC_0051 2.JPG

DSC_0084 2.JPG

DSC_0047 2.JPG


Πριν...μετά...και τώρα

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2016

6811572-stunning-greece-wallpaper.jpg

Ένα συγκλονιστικό βίντεο για τη δημιουργία του νησιού της Σαντορίνης κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και δείχνει πώς «γεννήθηκε» το νησί, αλλά και πώς έφτασε να έχει τη σημερινή του μορφή.

Με τη βοήθεια της τεχνολογίας, φαίνεται η δημιουργία του κυκλαδίτικου νησιού μετά από εκρήξεις αλλά και σεισμούς από 4 διαφορετικά ηφαίστεια. Το βίντεο δημιούργησε και ανέβασε στο διαδίκτυο ο Νίκος Κορακάκης με βάση έρευνες επιστημόνων, ιδρυμάτων και πανεπιστημίων.

Santorini Volcano History from Nikos Korakakis on Vimeo.

Η Σαντορίνη σήμερα

Το 18ο αιώνα η Σαντορίνη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη που οφείλοταν κυρίως στις εξαγωγές κρασιού. Το βινσάντο έφτασε μέχρι τη Ρωσία και οι Σαντορινιοί έγιναν μια μεγάλη ναυτική δύναμη. 

Την αίγλη της εποχής μαρτυρούν τα υπέροχα αρχοντικά που βρίσκονται διάσπαρτα σε όλο το νησί. Ο σεισμός του 1956 προκάλεσε σημαντικές ζημιές στην υποδομή του νησιού ταράζοντας για άλλη μια φορά την πορεία της Σαντορίνης και των κατοίκων της, αφού αρκετοί κάτοικοί αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν.

 Μετά τη δεκαετία του 1970 η Σαντορίνη γίνεται διάσημη σε όλο τον κόσμο για το μοναδικό της τοπίο και αναπτύσσεται ραγδαία τουριστικά για να είναι σήμερα ένας από τους κορυφαίους προορισμούς του κόσμου.

Oia-Santorini-11.jpg




Μήπως δεν ξέρετε τι θα πει φόβος?

Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016


horor photo: horor HOROR.gif Το παλιό νεκροταφείο του Μενιδίου είχε την κακή φήμη ότι ήταν στοιχειωμένο από βρικόλακες και άλλα κακά πνεύματα.

 Για αυτό το λόγο γενικά απέφευγαν να περνούν από εκεί το βράδυ. Ο Μενέλαος Τσικλίδης μας λέει ότι στο Μενίδι ζούσε στις αρχές του 20ου αιώνα ένας γέρος με το όνομα Πάνος ο οποίος είχε τη φήμη ότι δεν γνώριζε τι θα πει φόβος. 
Είχε πέντε η έξι πρόβατα τα οποία συνήθιζε να τα πηγαίνει για βοσκή στο νεκροταφείο όπου τα χόρτα ήταν πιο μεγάλα ανάμεσα στις ταφόπετρες. Δεν έμοιαζε να τον ενοχλεί η κακή φήμη που είχε ο τόπος.


 Την άνοιξη του 1920 κάποιοι από τους φίλους του αποφάσισαν να δοκιμάσουν το κουράγιο του βάζοντας στοιχήματα ότι δεν θα τολμήσει να μπει στο νεκροταφείο τα μεσάνυχτα, να πάει σε ένα συγκεκριμένο τάφο ο οποίος είχε κακή φήμη και να καρφώσει στο έδαφος ένα μεγάλο μαχαίρι που είχε στη ζώνη του.
 Ο Πάνος που δεν φοβόταν τα φαντάσματα δέχτηκε το στοίχημα.


 Έτσι την επόμενη νύχτα πήγε στο νεκροταφείο μαζί με τρεις από τους φίλους του. Οι φίλοι του αποφάσισαν να μείνουν έξω από τους τοίχους του νεκροταφείου σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων, όπου θα περίμεναν τον Πάνο να επιστρέψει αφού έκανε αυτά που είχαν συμφωνηθεί.


 Η ώρα περνούσε και ο Πάνος δεν έβγαινε από το νεκροταφείο.
 Οι ανησυχία των φίλων του άρχισε να μεγαλώνει. Ο ένας έλεγε πως κάποιος βρικόλακας ή κάποιο φάντασμα τον είχε πάρει, ενώ κάποιος άλλος πιο σκεπτικιστής έλεγε πως πιθανόν θα είχε φύγει από κάποια άλλη έξοδο και τώρα θα καθόταν στο σπίτι του και θα γελούσε μαζί τους.


 Μετά από ώρα και αφού οπλίστηκαν με θάρρος αλλά και με άλλους ανθρώπους που ήρθαν για ενισχύσεις μπήκαν με δαυλούς μέσα στο νεκροταφείο.
 Εκεί βρήκαν τον Πάνο γονατισμένο και αμίλητο μπροστά στον παράξενο τάφο με το μαχαίρι του καρφωμένο στο έδαφος αλλά και στη φουστανέλα του έτσι ώστε δεν μπορούσε να σηκωθεί.


 Αφού τον ελευθέρωσαν τον ξάπλωσαν πάνω σε μια ξύλινη πόρτα που ήταν εκεί κοντά και τον μετέφεραν σε ένα γειτονικό σπίτι όπου σιγά-σιγά άρχισε να συνέρχεται. Μετά από αυτό ο γέρο Πάνος δεν ξαναπλησίασε νύχτα το νεκροταφείο.


 Έλεγε πως καθώς είχε καρφώσει το μαχαίρι του στο έδαφος, μπροστά από το τον τάφο, είδε μια λάμια όπου προσπάθησε να τον μαγνητίσει με τα μάτια της, να τον τραβήξει στο τάφο μαζί της και πως αυτός ήταν τελείως ανίκανος να αντιδράσει με τη δική του δύναμη.


devil photo: devil devil6.gif Η Κόκκινη σκιά 

Να τι μας λέει μια κοπέλα : Είχα γεννήσει το παιδάκι μου με καισαρική και 3 ημέρες ήμουν στην κλινική.

 Εκείνο το βράδυ ακούω το όνομα μου και πετάγομαι. Βλέπω μια κόκκινη σκιά να βγαίνει από την κούνια του παιδιού. Λέω όνειρο θα ήταν.

 Εν τω μεταξύ εγώ σταύρωνα κάθε βράδυ το παιδί μου. Περνάνε 3 μήνες στο σπίτι πλέον κάποιο βράδυ ξανακούω το όνομα μου και ξανά πετάγομαι.

 Ξανά βλέπω την κόκκινη σκιά να βγαίνει από την κούνια του παιδιού μου. Εκείνη την ώρα ακούω μια φωνή "μη σταυρώνεις μωρή το παιδί", 3 φορές μου το είπε. Εγώ φυσικά ταράχτηκα. 

Το επόμενο πρωί πήγα σε κάποιον παπά και του είπα τι έγινε. Το διάβασε το παιδί και έφυγα. Το ίδιο βράδυ ενώ κοιμόμουν με θάμπωσε ένα έντονο άσπρο φως.

 Κοιτάζω στο παράθυρο και είδα έναν άνθρωπο ντυμένο στα άσπρα (στεκόταν πισώπλατα και δεν είδα πρόσωπο) πάντως τα μαλλιά του φτάνανε μέχρι τον ώμο και γύρω του είχε μια λάμψη που με έκανε να νιώσω γαλήνη και ηρεμία.



Ανήκω στην τροφική σου αλυσίδα?

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2016

Μια φορά ένα φίδι άρχισε να κυνηγάει μια πυγολαμπίδα.

 Ύστερα από τρίς μέρες αδιάκοπης  καταδίωξης χωρίς δυνάμεις πια η πυγολαμπίδα σταμάτησε και μίλησε στο φίδι :

 - Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση?

 - Δεν συνηθίζω να ακούω τα θυράματά μου αλλά μια που θα σε καταβροχθίσω μπορείς να ρωτήσεις.

 - Ανήκω στην τροφική σου αλυσίδα?

 - Όχι

 - Σου έκανα κανένα κακό?

 - Όχι

 - Τότε γιατί θέλεις να με σκοτώσεις? Αφού σκέφτηκε λίγο το φίδι απάντησε

 - Γιατί δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις

serpent-and-firefly_Traditional-Tales_Humanity-Healing.jpg

Με αυτή τη μικρή ιστοριούλα συνειδητοποιούμε πως είναι μάταιο όλο αυτό το κυνηγητό , όπως και το ότι τώρα πλέον γνωρίζουμε και τον εχθρό μας και τον λόγο που μας κυνηγά 

Πρέπει λοιπόν να αποδεχτούμε πως είμαστε αυτό που είμαστε , λάμπουμε με τον τρόπο που λάμπουμε και που φτιαχτήκαμε να λάμπουμε γιατί ο καθένας είναι μοναδικός και δεν μπορεί να λάμψει ποτέ με τον ίδιο τρόπο που λάμπει ο διπλανός του .

 Είμαστε διαφορετικοί και αυτό πρέπει να το δεχτούμε και εμείς και οι "κυνηγοί μας "

Κάθε φορά λοιπόν που κάνουμε κάτι που μας αρέσει , που μας συγκινεί , που μας εκφράζει να θυμόμαστε πως αυτό είναι το φώς μας και αν εμπιστευόμαστε αυτό το φως και αρέσει στα δικά μας μάτια τότε δεν έχουμε να φοβηθούμε κανέναν "κυνηγό"

Να θυμόμαστε πως πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν προσπαθώντας να σβήσουν την δική μας λάμψει γιατί απλά δεν γνωρίζουν πως να αναδείξουν την δική τους , και είναι τόσο λυπηρό .

Θέλει μεγάλη δύναμη και ψυχή να σταματήσουμε τα τρέχουμε και να τον αντιμετωπίσουμε κατάματα . Αυτή όμως είναι μια μεγάλη αλήθεια , σοκαριστική αλλά αυτή είναι :

 " Επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις "


Μάρτης ε?

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2016

Μάρτης ε? μάλιστα... Κάθε φορά που διαπιστώνω πόσο γρήγορα περνά ο καιρός τόσο πιο πολύ θέλω να ζω κάθε πρόκληση στην ζωή μου. Πιάνω τον εαυτό μου να σκέπτεται ποιο θα είναι το επόμενο σάλτο μορτάλε που θα κάνω , ανυπομονώ και ονειρεύομαι αλλά είναι και στιγμές που μελαγχολώ χαμογελώντας ( πάντα ) , μια γλυκιά μελαγχολία και μια βαθιά ανάσα σαν ώθηση από τα σπλάχνα μου .

Μάρτης ε? μακάρι να μπορούσα να εκφράσω με λόγια το μέσα μου , την δύναμη και την αδυναμία της ψυχής μου , πολλοί άνθρωποι με γνώρισαν μετρημένοι στα δάκτυλα της μίας παλάμης το πόσοι με κατάλαβαν.

 Δεν είμαι και εύκολος άνθρωπος και για εκείνους που αποδεδειγμένα με αγαπούν η εκτιμούν απορώ και εγώ , χεχεχε....!!!! δεν είναι και λίγο , δεν είναι καθόλου λίγο να πιστεύουν σε εσένα όμως αυτά είναι αμοιβαία καρδιά μου , απλός περιπλανιέται στον αέρα , στο βλέμμα , συνυπάρχει μαζί με τις διαφορές μεταξύ μας.

Δεν πιστεύω πως οι άνθρωποι πρέπει να είναι ίδιοι , με εξιτάρει και μου δίνει ζωή να βλέπω στον άλλον όχι τον εαυτό μου αλλά κάτι άλλο που μπορώ να θαυμάσω, να διαφωνήσω , να εξερευνήσω !!!!! πόσο μου αρέσει να ψάχνω τους ανθρώπους , δεν μου λέει τίποτα να ταιριάζω , μου λένε όλα τα άλλα που έγραψα πιο πάνω.

Μάρτης ε? παράξενο πλάσμα αυτή η Έλενα , η την αγαπούν η την μισούν η ακόμη καλύτερο να μην υπήρχε ποτέ γιατί δεν μπορούμε να επεξεργαστούμε αυτό που είναι , χεχεχεχε...!!!!!

Παίρνω πάλι μια βαθιά ανάσα και καρφώνω το βλέμμα μου έξω από το παράθυρο , η θάλασσα στο βάθος είναι βαθύ μπλέ , πω πω πω εικόνες που σχηματίζονται στον ορίζοντα , όλες από την δική μου ιστορία .

 Όύφ τι καλά , Μάρτης μπήκε και το καλοκαίρι δεν θα αργήσει , πάλι βαλίτσες και πάλι το μούτρο μου θα προξενήσει την περιέργεια .....βρε τι είναι τούτο? χεχεχε...!!!!

Καλό μας Μήνα φατσόνια μου!!!! 

και όποιος πει κακό για μας να πάει να κουρεύεται Wink

543340_534231303260387_201877097_n.jpg


Το ίδιο κολλητικές με τα μικρόβια...

Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

Όταν βλέπετε κάποιον να βήχει, λειτουργείτε αυθόρμητα με τέτοιο τρόπο, ώστε να προστατευτείτε από τα μικρόβια. Όταν συναναστρέφεστε με κάποιον που είναι γκρινιάρης ή που συνεχώς διαμαρτύρεται, είναι λιγότερο προφανές το τι πρέπει να κάνετε. Υπάρχουν ωστόσο μελέτες, που δείχνουν, ότι οι διαθέσεις των άλλων μπορεί να είναι το ίδιο κολλητικές με τα μικρόβια.

Οι ψυχολόγοι αποκαλούν αυτό το φαινόμενο «συναισθηματική μετάδοση», μια διαδικασία τριών σταδίων, μέσω της οποίας,  τα συναισθήματα ενός ατόμου μεταφέρονται σε κάποιο άλλο.

1. Ασυνείδητος Μιμητισμός: Το πρώτο στάδιο αφορά στον «ασυνείδητο μιμητισμό», κατά το οποίο τα άτομα αντιγράφουν διακριτικά μη λεκτικά σήματα ενός άλλου ανθρώπου, συμπεριλαμβανομένης της στάσης του σώματός του, τις εκφράσεις του προσώπου του και τις κινήσεις του. Για παράδειγμα, είναι πιθανό να αντιγράψετε μία έκφραση συνοφρυώματος, όταν τη δείτε σε κάποιον άλλον.

2. Στάδιο ΑνατροφοδότησηςΣτη συνέχεια, οι άνθρωποι μπορεί να εμφανίσουν, ένα «στάδιο ανατροφοδότησης»: επειδή συνοφρυώσατε, τώρα αισθάνεστε λυπημένοι.

3. Στάδιο ΜετάδοσηςΚατά τη διάρκεια του τελικού «σταδίου μετάδοσης», τα άτομα έχουν την τάση να μοιράζονται τις εμπειρίες τους, μέχρι τα συναισθήματα και οι συμπεριφορές τους να αρχίζουν να συγχρονίζονται.

Έτσι, όταν συναντάτε έναν συνάδελφο που αντιμετωπίζει μία άσχημη ημέρα, μπορεί εν αγνοία σας, να «κολλήσετε» μη λεκτικές συμπεριφορές του συναδέλφου σας και να αρχίσετε να βιώνετε μια δυστυχισμένη συναισθηματική κατάσταση. Ο μιμητισμός βέβαια, δεν είναι πάντα αρνητικός, αφού ένα άτομο μπορεί επίσης να υιοθετήσει την καλή διάθεση ενός φίλου ή ενός συναδέλφου, η οποία μπορεί επίσης να συμβάλει στην ενίσχυση του δεσμού τους.

contagious-emotions

Παρά το γεγονός, ότι ο μιμητισμός δεν γίνεται συχνά αντιληπτός, υπάρχουν φορές που μπορούμε να τον διαπιστώσουμε. Αν υποθέσουμε ότι βλέπετε κάποιον στο μετρό, απέναντι σας, να χασμουριέται, κατά πάσα πιθανότητα, θα αρχίσετε και εσείς να χασμουριέστε, χωρίς να το θέλετε. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν, ότι αυτό το είδος του μιμητισμού είναι πιο συνηθισμένο, στις περιπτώσεις που το άτομο που χασμουριέται, είναι ένα κοντινό μας πρόσωπο, όπως ένα μέλος της οικογένειας μας, ένας καλός μας φίλος ή ο σύντροφός μας. Μια άλλη μελέτη έδειξε, ότι ο «ασυνείδητος μιμητισμός», που ονομάστηκε επίσης ως «το φαινόμενο του χαμαιλέοντα», εμφανίζεται συχνότερα στους περισσότερο συμπονετικούς ανθρώπους.

Η μεταδοτική φύση των συναισθημάτων, μπορεί να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο, όταν τα άτομα βρίσκονται σε συχνή επαφή με το ένα το άλλο.

Σε μια μελέτη, ερευνητές που ασχολούνται με τον γάμο, εξέτασαν πάνω από 150 ζευγάρια για τρία ολόκληρα χρόνια, προκειμένου να διαπιστώσουν, πώς το άγχος ενός συζύγου επηρεάζει τον άλλο σύζυγο, καθώς και γενικότερα την ποιότητα του γάμου. Ανακάλυψαν, ότι, παρ' όλο που οι γυναίκες δεν επηρεάζονταν σημαντικά, οι άντρες εμφάνιζαν χαμηλότερη συζυγική ικανοποίηση όταν οι σύζυγοί τους, ανέφεραν υψηλά επίπεδα άγχους. Ιδιαίτερα σημαντικό, υπήρξε το γεγονός, ότι η συναισθηματική διασταύρωση,  ήταν πιο έντονη, όταν κάποιο ζευγάρι εμπλεκόταν σε αρνητικές πρακτικές επίλυσης των προβλημάτων του, όπως είναι η  απόρριψη ή η αρνητική κριτική του άλλου συντρόφου.

Αυτές οι μελέτες τονίζουν και τη σπουδαιότητα των ανθρώπων που επιλέγετε να κάνετε παρέα, ώστε να μπορείτε να υιοθετείτε τις καλές παρά τις κακές διαθέσεις τους.

http://antikleidi.com/2016/03/01/is-a-bad-mood-contagious/


Έχετε γειά βρυσούλες... ( τρομολαγνεία )

Δευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016

Είναι καιρός τώρα που αποφεύγω να βλέπω τηλεόραση , με κουράζει πάρα πολύ η αντιφατική ατμόσφαιρα με την πραγματικότητα Οι καιροί είναι δύσκολοι δεν λέω το αντίθετο όμως πιστεύω πως το να είσαι συνέχεια στην μαυρίλα και στην τσίτα δεν βγαίνει κάτι .

Αλήθεια προβληματίζομαι , δεν τα γράφω έτσι για να τα γράφω . Προβλήματα οικονομικά , προβλήματα κοινωνικά , προβληματισμοί στα ηθικά , ένα μπάχαλο τα θρησκευτικά , κουράστηκα.

Έτσι λοιπόν αποφάσισα να μην βλέπω τηλεόραση παρά μόνο κανένα εργάκι γιατί συνήθως και αυτό το βλέπω στο διαδίκτυο. 

Και μια που αναφέρθηκα στο διαδίκτυο να πω πως και εκεί δεν με βλέπω για πολύ ακόμη . 

Που θα αναφερθώ πρώτα? μα στο facebook , πολύ καλό για κουσκουσάκι και κανένα παιχνιδάκι αλλά βρε αδελφέ να μην υπάρχει και κανένα καλό νέο ούτε εκεί? η εγώ είμαι παράξενη και πρέπει να πάω σε κανένα βουνό να ζήσω η ο κόσμος έχει σαλτάρει και αυτοκαταστρέφεται .

Μα κανένα καλό νέο? βλέπω να βασανίζουν ζώα , βλέπω να βιάζονται παιδάκια , βλέπω το κέρατό μου το δίφορο και όσο και να είμαι καλά χαλιέμαι τόσο πολύ που μου χαλάει η ώρα που μπαίνω έτσι να πω καμιά σαχλαμάρα.

Δεν με βλέπω και εκεί για πολύ , δεν με σηκώνει το κλίμα πια , πω πω πω πουθενά δεν χωράω τελικά , χαχαχαχαχαχαχα....!!!!!

Εδώ στην γειτονιά μας είναι πιο ήσυχα , τουλάχιστον έχεις ένα χώρο να εκφράζεσαι χωρίς λάηκ , βέβαια και εδώ η επικοινωνία

 είναι προβληματική όπως γενικά στο διαδίκτυο αλλά εντάξει , τουλάχιστον από την επικεφαλίδα της ανάρτησης αν θέλω μπαίνω ,

 δεν βλέπω ξαφνικά την άλλη να γελάει γιατί το σκυλάκι τρέχει τρομοκρατημένο από τις φωτιές που του πετάνε , άντε το θυμήθηκα τώρα και νευρίασα .

Αυτά με την μεσημεριανή μου γρίνια . Ώρα να φεύγω σιγά σιγά για την σχολή . Καλά να περνάτε και ψυχραιμία , υπάρχουν και όμορφα πράγματα σ΄αυτή τη ζωή Wink

10409545_881052152013808_8602700838321215691_n.jpg


Και είπε ο Διάβολος....

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2016

H ανάγκη για προσαρμογή στα νέα δεδομένα, οδήγησε τον διάβολο να  αποφασίσει να ξεφορτωθεί αρκετούς πειρασμούς που είχε στο απόθεμα του. Έβαλε αγγελία στις εφημερίδες, και άρχισαν να έρχονται πελάτες στο εργαστήριό του. 

Διατηρούσε πολύ καλό απόθεμα:

  • πέτρες για να σκοντάφτει ο ενάρετος,
  • καθρέπτες για να αυτοθαυμάζεται κάποιος,
  • και θεάματα που μειώνουν την σημασία των άλλων.

Ορισμένα αντικείμενα που κρέμονταν στον τοίχο τραβούσαν την προσοχή:

  • στιλέτα με κυρτή λεπίδα που μπορούν να  καρφωθούν στην πλάτη του άλλου,
  • και μαγνητόφωνα για να καταχωρούνται κουτσομπολιά και ψέματα.

"Μην ανησυχείτε για την τιμή! " φώναζε ο διάβολος στους υποψήφιους πελάτες.

"Πάρτε το σπίτι σήμερα και πληρώστε  όποτε μπορείτε! "

devil.jpg

Ένας από τους επισκέπτες παρατήρησε τρία εργαλεία που βρίσκονταν σε μια γωνία, φαινόταν να είναι αρκετά φθαρμένα, και δεν προσέλκυαν την προσοχή. Παρόλα αυτά ήταν πολύ ακριβά. Περίεργος, ζήτησε να μάθει γιατί συνέβαινε αυτό.

"Είναι φθαρμένα επειδή είναι αυτά που  χρησιμοποιώ περισσότερο από όλα"  απάντησε γελώντας ο διάβολος .

"Αν τραβούσαν την προσοχή, οι άνθρωποι θα γνώριζαν πώς να προστατεύουν τον εαυτό τους."

"Και τα τρία αξίζουν την τιμή  που ζητώ από τους πελάτες: Το ένα είναι η αμφιβολία, το άλλο είναι το αίσθημα κατωτερότηταςκαι το τρίτο είναι η πικρία . Όλοι οι άλλοι πειρασμοί κάποιες φορές αποτυχαίνουν, αλλά αυτοί οι τρεις πετυχαίνουν πάντα."


Ένας ακόμη σκόπιμος θάνατος...

Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2016

Όχι πολύ καιρό πριν, το Neon Nettle, αναφέρθηκε στην επιδημία των γιατρών που δολοφονήθηκαν, οι περισσότεροι εκ των οποίων είχαν τη βάση τους στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών.

 Όλοι οι επιστήμονες (τυχαίοWink ? )μοιραζόντουσαν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Όλοι είχαν ανακαλύψει ότι η ένζυμο πρωτεΐνη nagalase προστίθενται στα εμβόλια τα οποία στη συνέχεια χορηγούνται σε ανθρώπους.

Η Nagalase εμποδίζει το σώμα να προχωρήσει στην παραγωγή της βιταμίνης D, η οποία αποτελεί την κύρια άμυνα του οργανισμού για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα.

Σύμφωνα με Thebigriddle.com: Η Nagalase είναι μια πρωτεΐνη που δημιουργείται από όλα τα καρκινικά κύτταρα. Αυτή η πρωτεΐνη συγκεντρώνεται σε υψηλό επίπεδο σε αυτιστικά παιδιά. Αυτή την πρωτεΐνη χρησιμοποιούν στον εμβολιασμό!!!

Αυτό εμποδίζει το σώμα από τη χρήση της βιταμίνης D, απαραίτητης για την καταπολέμηση του καρκίνου και την πρόληψη του αυτισμού. Η Nagalase απενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα.

 Είναι επίσης γνωστό ότι προκαλεί διαβήτη τύπου 2. Έτσι, βασικά δεν σκότωσαν αυτούς τους γιατρούς, επειδή είχαν βρει τη θεραπεία για τον καρκίνο ή με επιτυχία τη θεραπεία του αυτισμού ...

 Αλλά τους σκότωσαν και τους σκοτώνουν επειδή αυτοί οι γιατροί είχαν ερευνήσει και είχαν την απόδειξη ότι τα εμβόλια που χορηγούνται στα παιδιά προκαλούν καρκίνο και κρίση αυτισμού!!

Ο θάνατος τους ήταν σκόπιμος. Οι γιατροί που σκοτώθηκαν στη Φλόριντα είχαν συνεργαστεί και ετοιμάζονταν να δώσουν όλες τις πληροφορίες στη δημοσιότητα. Χορηγούνται εμβόλια με στόχο τη μείωση του πληθυσμού με αργό θάνατο.

ceb5cebdceb6cf85cebcceb1-cebaceb1cf81cebaceb9cebdcebfcf85-cf83ceb5-ceb5cebcceb2cebfcebbceb9ceb1.jpg





Έφυγες με τη μία....

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

Σύμφωνα με στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών, από το 2011 μέχρι το 2020, πάνω από 140.000.000 ανήλικα κοριτσάκια θα γίνουν "νύφες" και κάποια από αυτά θα πεθάνουν στα χέρια αυτών των "νόμιμων", σύμφωνα την σαρία, παιδεραστών.

 Όχι, η Ευρώπη δεν θα γίνει κολαστήριο ψυχών στο όνομα της πολυπολιτισμικότητας.

 Καθοριστικό κριτήριο, για την υποδοχή ή όχι, ενός μετανάστη ή και πρόσφυγα πολέμου στην Ευρώπη είναι η πλήρης υιοθέτηση του ευρωπαϊκού πολιτισμού, των ευρωπαϊκών αξιών και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

 Επιμένεις στο "δικαίωμά σου" να βιάζεις οχτάχρονα; Δεν πα να είσαι και τραυματίας από τον εμφύλιο της Συρίας! 
Έφυγες με τη μία..... 

Θάνος Τζήμερος 

child-bride-again1.jpg

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...